The C-word

Naar de dierenarts geweest, samen met vriend Zorro.
Het C-word is gevallen. Zorro gaat over een paar maanden onder het mes en dan is hij een het-kater. Baas laat mij nog even in mijn manzijn. Pfft.......

Wie daagt wie nu uit?

Getsiederrie!

Ik ben geschokt. Ik ben vernoemd naar een heeel erg lelijk mens. Ene Frank Zappa die muziek maakt waar sommige mensen van houden. Echt maar sommige volgens vriendin....... Baas B. is de enige die ik ken.
Moet je kijken wat een lelijkerd.

Dan ga je je natuurlijk afvragen hoe ze zoiets kunnen verzinnen. Want volgens mij hebben ze het niet gedaan om me te pesten.
Het antwoord heb ik nu ook gevonden: Zou zo mijn neefje kunnen zijn!

Maar ik ben leuker, toch?

Kenniscentrum Beesten Techniek

Meegeweest met vriendin, om kennis te maken met haar collega's van het KCBT. Geweldige club: heeft zich helemaal toegelegd op het onderzoeken van de mogelijkheden van beestentechniek. Ik heb alles uit de kast gehaald om te laten zien wat mijn talenten zijn: poot geven, zitten, janken, drinken, waterdansen, kwispelen, wandelen, trekken en veel slopen natuurlijk. Gelukkig was er genoeg te vinden waar ik mijn tanden in kon zetten: de pet van L., een geweldig mooie posterkoker, het vest van vriendin, een witte leren stoel. Niet toevallig allemaal verschillende materialen natuurlijk: die lui van het kenniscentrum wilden natuurlijk zien wat een beest wel en niet kan.

Helaas lukte het niet om alles volledig te slopen. Collega B. nam me een aantal dingen af voordat ik ze kon versnipperen. En tegen vriendin zei ze dat ik een monster was maar wel een lief monster. Dat vind ik een compliment. Mooi om te gebruiken in mijn bedrijfsplan voor Zappa's Sloopwerken. Vooral omdat het door een deskundige is gezegd natuurlijk.



O ja, vriendin zei dat ik dan ook reclame moest maken voor haar werk. Ze hebben een mooi plaatje en een website (veel saaier dan die van mij natuurlijk maar mensen zijn altijd al saaier dan wij beesten): www.kenniscentrumbetatechniek.nl

Het lieve monster groet u!

Geen boeven bij de baas!

Vanochtend moest Baas B. iets doen bij het Paleis van Justitie in Den Haag (hij noemde dat getuigen in een zaak tussen nieuwsdienst A. en nieuwsdienst N. en Jan R.). Ik mocht mee!
Anderhalf uur in de trein gezeten en toen mocht ik het Paleis niet in. Wat krijgen we nu? Wat heb ik nu weer aan mijn fiets hangen?
Maar Baas B. had een klus voor me: ik moest voor het paleis blijven wachten en de baas waarschuwen als er boeven zouden komen. Goed plan man. Ik moest wel vast aan de riem. Alsof ik van mijn taak zou weglopen!
Maar ja, wie is een boef en wie niet? Bij mensenvolk is dat moeilijk om vast te stellen. Daarom ben ik maar anderhalf uur lang gaan piepen, janken en drukdoen. Zodat Baas B. goed weet dat ik echt wel oplet. Mensen van het paleis hebben bakken water gebracht, mij geprobeerd stil te krijgen. Ze hebben zelfs een paar keer Baas B. omgeroepen. Maar die hoorde dat niet. Mij hoorde hij ook niet.
Na anderhalf uur kwam hij eindelijk terug. Ik heb van de weeromstuit half Den Haag ondergepoept en in de trein terug naar Nijmegen alleen maar geslapen.
Vermoeiend hoor, om waakhond te zijn. Laat mij maar slopen. Ben ik veel beter in.

Voor al uw sloopwerken

Vriendin was boos. Ik moest voor straf in de bench.
De reden: scheenbeschermers van zoon versnipperd en de oude knuffel van Boos Konijn van de tas van vriendin gesloopt. Bleek ze heel lang geleden van zoon gekregen te hebben toen ze op reis ging naar een land waar soms honden op het menu staan (en spinnen en kevers maar daar heb ik geen gewetensbezwaren tegen).

Dus jullie weten het: wil je dat er iets versnipperd of gesloopt wordt: call me!

Victorie!

Ik logeer een midweekje bij oppas. Het is erg gezellig, ze houdt ervan om lekker actief te zijn overdag waardoor ik iedere avond braaf op tijd helemaal uitgeteld in mijn mand lig te slapen. Morgen ga ik weer naar huis. Wat zal ik blij zijn om thuis weer lekker bij te kunnen komen na zo'n intensief midweekje! Ik kan in ieder geval met een trots gevoel naar huis gaan: éindelijk is het me gelukt om dat gekke ding dat vader van oppas laatst voor me bij 't tuincentrum kocht, kapot te krijgen. Yes! Dat rare vogel-beest van oppas zat wel ontzettend demotiverend te tsjielpen op de achtergrond, maar daar trok ik me ditmaal lekker niks van aan. Nothing can keep me away from victory! Oppas had het er al over dat ze dan een ander speeltje voor me wilden halen. Ik ben benieuwd. Die speeltjes hier blijven uitdagingen! Zware ballen (die ik overigens nog altijd niet kapot krijg, tot grote ergernis toe), harde lange bot-achtige staven van kunststof...
Maar vanavond dan eindelijk weer: victorie! Morgen weer lekker home sweet home.

Zappa and the revenge of the pilferer

Ik heb gisteren kennisgemaakt met zo'n ontzettend en ding... Oppas noemt het ding een 'kruimeldiefje'. Het lijkt haast wel een broertje van de grote stofzuiger, alleen heeft deze geen lange staart (slang). Nou, beste maatjes zal ik nooit worden met dat ding! Hij kwam gisteren zomaar opeens achter me aan! Gelukkig heb ik hem daarna niet meer gezien en heeft oppas 'm veilig opgeborgen, maartoch... Ik vertrouw de boel niet helemaal en blijf hoe dan ook een oogje in 't zeil houden. Je weet maar nooit.

Lekkere hapjes en enge bewakers

Ik blijf erbij, die parkiet van oppas is en blijft vast een lekker hapje! Ik kan er mijn ogen niet vanaf houden. Hij daagt me ook constant uit, als oppas niet kijkt en ik ben in de buurt dan gaat 'ie rare geluidjes maken en tegen de kooi aanpikken als ik kijk. Wat een rare vogel, letterlijk en figuurlijk.
Vandaag ging ik met oppas richting het tuincentrum. In eerste instantie had ik geen idee waarom en ik begon me al gauw te vervelen toen ze informeerde en we te horen kregen dat honden niet naar binnen mogen. Wat een onzin! In het ergste geval zou ik alleen maar de plantjes wat extra water geven...
Uiteindelijk ging de vader van oppas even het tuincentrum in en ging ik een eindje wandelen. Een heerlijk relaxt wandeltochtje, tot ik me lam schrok. 2 enorm grote gestaltes bewaakten de hekken voor het tuincentrum! Wat dat voor beesten waren weet ik nog steeds niet, maar ik vond ze hartstikke eng. En dat zeg ik niet gauw! Oppas raakte het grote beest aan en probeerde me alsmaar te overtuigen dat er niks aan de hand was, volgens haar zouden het stenen leeuwen zijn. Nou, mooi niet! Toen het me iets te benauwd werd en ze me erg dichtbij probeerde te krijgen, zette ik het flink op 'n lopen en trok haar gewoon mee. Ze kon er alleen maar om lachen. Wat was daar nou grappig aan? Het was hartstikke eng!
Toen de vader van baas weer terug kwam en we de auto instapten, toverde hij een verassing tevoorschijn. Ik weet niet precies wat het is, het is een soort langwerpige dikke stengel. Van touw in elkaar gevlochten. En wat ik ook probeer, ik krijg 't ding maar niet kapot... Maar ze zeggen niet voor niets; oefening baart kunst. Nog even doorbijten dus!

ZZ and the Long Tail Theory

Amsterdam huilt!

Toen onze Zap een Zapje was....

Er is een Amsterdammer naar Nijmegen gegaan...

Tja.. als je ouder wordt, ga je op kamers wonen. Gelukkig ga je niet alleen Zap. Je gaat lekker bij Baas en Vriendin wonen. En ook nog twee poezenbeesten. En en en.. heel veel bossen bij Nijmegen. Daar vind je vast ook heel veel lekkers.

Ik hoop dat je het heel erg fijn hebt. Veel groetjes voor Baas en Vriendin.

En... we mailen!

High Five & liefs van Co

Nijmegen, here I come!

De kogel is door de kerk. Binnenkort woon ik voorgoed in Nijmegen.
Geen op-en-neer meer met de trein, geen heen-en-weer meer met de tram, de bus, de metro. Ik zal ze gaan missen, al die mensen in hun grijze pakken in de 1e klas coupé (ja.... hond van stand!).
Ik moet nog even wennen aan het idee om van de big city naar de provincie te gaan. Het grootste nadeel: in de Indische buurt ligt veel meer eten op de grond. Adieu junkfood :-(